Monday, January 22, 2018

Bruiloft Deel 5, De ceremonie

Jaaahaa, daar is eindelijk weer een blogpost over onze bruiloft. Ik had het veel eerder willen plaatsen, maar dat is me niet gelukt. Het zijn drukke tijden. Ik ben bezig met een re-styling van het merk Studio Haikje en achter de schermen wordt de webshop geheel vernieuwd. Heel leuk en spannend allemaal! Maar nu weer terug naar de grote dag! Ik schreef al eerder over de fotoshoot en de voorbereidingen, nu zijn we aangekomen bij het moment dat we in de auto gaan stappen om naar onze eigen bruiloft te gaan. Het is nu 14.50 uur en we moeten langzaam richting auto. We hebben gezegd tegen Frouke dat we om 15.10 uur aankomen rijden bij de trouwlocatie. Ik realiseer me dat hét moment van de dag gaat naderen. Oeh ik ben toch wel wat zenuwachtig. Al onze geliefden zijn zich nu aan het verzamelen bij Kasteeltje Hattem. Wat een surreëel idee. We gaan instappen en rijden, het is zover! We komen bij het straatje dat naar het Kasteeltje leidt. Het bord met ons logo hangt netjes aan de eerste lantaarnpaal. Op de lantaarnpalen die volgen plakken stickers van de silhouetten van onze hoofden en daaronder hangen linten. Als we vlak bij de poort zijn begint Rik te toeteren en we draaien de hoek om en ... wat een magisch moment! Het ziet er zooo mooi uit alle mensen gekleed in blauw, wit en zwart, het is een prachtig beeld zo op de trappen voor het Kasteeltje! WOW! Iedereen heeft echt z’n best gedaan en iedereen ziet er prachtig uit. Ik zie alle mensen waar we van houden, dit moment zal ik nooit meer vergeten. Ik vind het geweldig! Ook bedenk ik me dat iedereen nu wel heeft gezien dat ik in het zwart ben (de auto heeft immers ramen), wat zouden ze ervan vinden? Als Rik de auto opendoet en ik uitstap begint iedereen te klappen. Ik geloof dat ik inmiddels zweef ;-) We genieten allemaal ervan en staan even stil om iedereen te bekijken. Dan ga ik alvast naar binnen zodat ik straks “door het gangpad kan lopen” en Rik me zal opwachten. Rik gaat naar de serre waar de ceremonie plaats zal vinden. Daar staan zo’n 70 witte stoelen met op elke stoel een gepersonaliseerd flesje water en een mini madeleine (een soort Franse schelpvormige muffin) verpakt in een doosje met ons logo erop. 1 van de vele projecten die ik (en de hulptroepen) voor deze dag thuis in elkaar gefröbeld heb. Ik kan vanuit de bar mooi kijken uit het raam naar hoe iedereen gaat zitten in de serre. Langs de stoelen staan ballonnen met de wit gespoten diertjes op de grond. De stickers (onze silhouetten) geplakt op de stoelen passen er helemaal bij. Dan is het langzaam zover. Robin zingt Hallelujah van Jeff Buckley begeleid door Bas op gitaar (beide bandgenoten van Rik). We lopen de serre in. Mijn mooie lieve schatjes voor me, wat ben ik trots op ze! Ik probeer langzaam te lopen zodat ik zolang mogelijk van dit moment kan genieten, ik hoef er niet echt mijn best voor te doen, want Tein en Fiene kunnen met Mees toch niet zo snel lopen. Mees gaat dan prompt op de grond zitten, de kinderen willen hem weer optrekken, maar dan komt Rik hem al oppakken en geeft hem aan Annelies die zich de hele dag al lief over hem ontfermt. Ik geef mijn vader een kus en Rik geeft hem een hand. Mijn vader ziet er trots uit. We gaan zitten. Agnes Stijnen (onze trouwambtenaar) begint haar verhaal. Ik zie Tein en Fiene zitten en ze leven helemaal mee. Wat ben ik dol op ze! Het is een prachtige ceremonie waarin Rik en ik onze eigen trouwgelofte uitspreken naar elkaar, Mees onze geweldige ringenjongen is, Tein en Fiene onze mini getuigen zijn, mijn zus Frouke en Rik z’n broertje Tom onze grote getuigen zijn, Agnes een mooie toespraak houdt en Bas & Robin nog 3 nummers spelen. Dit alles maakte de ceremonie heel persoonlijk en iets om altijd te koesteren. Na de ceremonie gaan alle gasten naar buiten om ons daar met bellenblaas op te wachten als we de trappen van het Kasteeltje aflopen. Tein en Fiene lopen voor ons naar buiten en dan volgen wij, Rik heeft Mees op de arm. Wat een mooi moment weer! En ook nu ruim een half jaar later nu ik dit typ, word ik weer helemaal gelukkig als ik aan al deze magische momenten denk. Wat was het een mooie dag met alle lieve gasten! Ook Frank & Daan van Kasteeltje Hattem hadden alles perfect geregeld. Ik heb ze een jaar lang lastig gevallen met allerlei wensen (en dat waren er nogal wat!) en nooit was het ze teveel. Echt een toplocatie met goede service, een aanrader dus! Net als Agnes Stijnen, wat een lieve vrouw is dat! Een echt mensen mens en een hele goede spreker die zorgt voor de juiste toon, een grapje hier en daar en een persoonlijke noot. Bij deze weer wat foto’s (grotendeels) gemaakt door Kim Roufs van Kim Fotografeert (een enkele foto is van mij of van een van onze gasten). Ook weer iemand waar we heel blij van werden! Ik hou van haar heldere stijl en vind echt dat ze een hele goede fotograaf is. Ze is ook nog eens een heel leuk en spontaan mens, zo iemand die je erbij wilt hebben op je grote dag.



























Thursday, October 12, 2017

Wishlist, Zwart & Wit

Eindelijk weer eens een blogpost die niet over onze bruiloft gaat. Nou, om eerlijk te zijn is dat niet hélemaal waar, want (ik kon het toch niet laten) dit zijn items die op onze cadeaulijst stonden. Bofbipsen dat we zijn hebben we het merendeel nog gekregen ook, alleen de pen en het schaartje worden doorgeschoven naar de Kerst wishlist. 1 Deze tas van Susan Bijl vind ik echt een design item en daarnaast ook nog eens heel praktisch. Handig om in je handtas te doen en zo altijd een lekker grote tas bij je te hebben, hoef je niet iedere keer een plastic tasje te kopen. 2 Ik hou van theedrinken terwijl ik aan het werk ben en dan het liefst ook in een mooie en grote mok. Deze exemplaren zijn van het design duo Alissa + Nienke en ik vind ze prachtig! Alleen vind ik het zonde om ze te gebruiken… dus ze staan hier nog op de haard te pronken. Te verkrijgen via o.a. Restored 3 Kaweco pen, klein maar toch stoer en een echt hebbeding op dit moment. In elke hippe winkel vind je ze wel, ook bij Buiten de Lijntjes. 4 Deze witte Le Creuset pan stond al heel lang op mijn verlanglijstje en nu hebben we hem! Ben er zo blij mee! 5 Schaartje van Ikea. Ik hou van mooie en fijne stationary spulletjes. 6 Deze roltas Eastpak Tranverz is een extra grote. We hadden de M al en nu dus ook de Large uitvoering. Heel handig op citytrip met manlief en kids. Je propt alles in deze grote vriend en bent verlost van 5 losse tassen/koffers.

Friday, September 22, 2017

Bruiloft Deel 4, De fotoshoot

De vorige keer liet ik jullie de foto’s van het  moment zien waarop Rik mij voor het eerst zag in mijn trouwjurk. Vandaag ga ik met jullie terug naar de fotoshoot die we deden voor de ceremonie. Voor de foto’s zullen we naar 3 locaties gaan, waarvan eentje me een beetje nerveus maakt. We gaan namelijk naar Het Bevrijdingsfestival. Ik kan je zeggen dat het idee dat ik daar in mijn trouwjurk ga rondlopen me ietwat onzeker maakt. Maar omdat het verhaal Rik & ik ooit op Bevrijdingsfestival is begonnen hebben we een speciale reden om er toch even naartoe te gaan. Zeker omdat de band De Staat het festival vandaag opent en dat vinden we allebei een hele leuke band. Maar voordat we naar bevrijdingsfestival gaan, gaan we eerst naar een andere locatie.
We staan nog bij Frouke in de gang en iedereen is klaar om naar fotolocatie 1 te gaan. De dag is nu echt begonnen en van hier af zal het een grote aaneenrijging van bijzondere en speciale gebeurtenissen zijn. Het is fris weer. Fiene heeft gelukkig een prachtige pailletten bolero bij haar jurk, maar dat heb ik niet. Ik heb wel een mooie zwarte “geribbelde” sjaal die ik een aantal weken geleden van Frouke heb gekregen en die ik speciaal heb bewaard voor vandaag (mocht het niet al te warm zijn), dus die komt nu mooi van pas. We lopen de straat uit bij Frouke, steken de weg over en lopen zo tegen een prachtige bouwval aan. Ik noem het een ruïne van een klein kerkje, Rik noemt het een oude schuur… Er ligt wel veel zand, ik vrees een beetje voor de schoenen van de kids. Ik heb godzijdank een zwarte jurk, want met een witte weet ik niet hoe dit was gegaan. Het zand aan beide zijdes van de ruïne is heel mul, je zakt er diep in met je voet. Daar kunnen we niet over lopen. Er is wel aan 1 zijkant een stijl bergje dat we misschien afkunnen. Kim (onze fotograaf) neemt de leiding en vraagt of we dat willen/durven. Zij kan de kinderen aannemen biedt ze aan. We doen het. Ze pakt Tein en Fiene aan en als laatste Mees. Iedereen komt zonder vallen en al te vuile schoenen beneden. Ik voel wel al zand in mijn ballerina’s, maar alles voor de foto’s zullen we maar zeggen. De bouwval heeft een strookje netjes bestraatte stoeptegels waar we mooi op kunnen staan voor de foto’s. Kim zet ons in positie en begint. Ze roept dingen als “lachen met geluid”, “zeg hihihi” en zorgt zo ervoor dat we mooi op de foto komen. We staan met z’n vijven in de bouwval, Annelies (die mee is gekomen om te helpen met de kinderen) wacht ernaast en kijkt toe. Rik heeft Mees op de arm, Mees wilt niet op z’n nieuwe schoentjes lopen, als hij vooruit wilt met deze schoenen aan gaat hij kruipen. We staan stil en poseren, we moeten naar Kim toe lopen en dan maakt ze foto’s. Dan vraagt Kim of we kunnen/willen gaan zitten. Rik zegt dat hij niet kan gaan zitten met de knieën omhoog want dan scheurt ie uit z’n strakke pak. De knieën hoeven niet omhoog zegt Kim, dus op hoop van zege gaan we zitten, de broek van Rik houdt het :-). Nadat Kim wat foto’s heeft gemaakt mogen we weer gaan staan en dan maakt Kim nog wat foto’s van Fiene en mij. Ik moet op mijn hurken gaan zitten en mijn boeket achter de rug houden. Fiene geeft me een kusje. Hoe lief! Dan zijn we klaar en we lopen terug naar Frouke. De kinderen zullen bij Frouke blijven en wij gaan naar de Markt waar Het Bevrijdingsfestival is. Het is 5 minuten lopen. Ik vindt het een beetje spannend. Ik sta daar dadelijk tussen alle mensen en ben dan redelijk uit mijn comfortzone. Onderweg oogsten we al veel bekijks. Kim loopt voor ons uit en probeert zo al wat foto’s van ons te maken. Als we de Markt oplopen zie ik meteen al mijn vader staan (die hoopte natuurlijk al een glimps van z’n dochter en aanstaande schoonzoon op te vangen). Hij ziet ons niet aankomen, hij kijkt naar het podium waar De Staat al speelt. We lopen naar hem toe, hij is verrast dat ik in het zwart ben. Hij heeft in de maanden voor de bruiloft de kinderen regelmatig (lees “elke week”) uitgehoord over de jurk, maar die schatjes hebben niks verklapt. Hij ziet eruit als een trotse vader van de bruid, z’n ogen glanzen. We lopen de menigte in tot vlak voor de geluidstoren en we zijn wel een bezienswaardigheid, veel mensen kijken naar ons. Hoe ongemakkelijk ook, het is wel heel bijzonder om hier te zijn. We staan toch maar gewoon naar De Staat te kijken in onze trouwpakjes. Dan is de band klaar en Kim heeft ondertussen ook haar foto’s geschoten. Op naar de trouwlocatie (Kasteeltje Hattem) waar we buiten het laatste deel van de fotoshoot zullen doen. Bij Kasteeltje Hattem pakken we 3 supergrote ballonnen die bij de ingang ter decoratie staan, vind ik leuk om daar mee op de foto te gaan. Rik rijdt de trouwauto op het gras en we zijn klaar voor de laatste foto’s.
Zie hier het resultaat, ik hoop dat jullie ze net zo mooi vinden als wij. Ik ben zo blij dat we deze foto's als aandenken hebben van deze dag. Wat kan die Kim toch mooi fotograferen!